Tag: Kanker
-
23 jaar, dankbaar en 1 jaar schoon van kanker
Een jaar geleden lag ik met mijn armen langs mijn hoofd onder de buis voor een PET-scan. Het was 2 oktober 2017, mijn 22ste verjaardag. Drie dagen later zag ik confetti in de lucht en genoot ik van chocoladetaart. Ik was schoon van kanker. Vandaag ben ik 23 jaar geworden en dankbaar. Dankbaar voor mijn gezondheid.…
-
‘Kanker overkomt mij niet,’ dacht ik altijd
Kanker is iets dat een ander overkomt, mij niet. Dat is wat ik altijd dacht. Ik was twee jaar toen mijn oma overleed. Ze had kanker. Geen idee wat dat inhield. Ik groeide op. ‘Ach, de kip is een beetje zwart door de barbecue, kan geen kwaad,’ zeiden ze. Een halfgare hamburger is tegenwoordig ook…
-
Waar zijn die wolken gebleven?
Het was vorig jaar rond een uur of negen, In de avond dreigde toen een wolk met regen, Maar de zon scheen een licht en doorbrak het duister, In mijn oor hoorde ik toen een zacht gefluister, ‘Volg mij! Volg het licht en je krijgt een prachtig leven.’ Man, wat een warmte heeft dat licht…
-
Kanker & dan..? Eerste chemo: ‘Daar zit je dan’
– Gebaseerd op een waargebeurd verhaal – Nee, ze wil niet. Ze voelt de tranen in haar ogen prikken. Ze durft nauwelijks te slikken, bang om zich te laten kennen. Bep gebaart naar de stoel aan het einde van de kamer, ze mag gaan zitten. ‘Daar zit je dan, hé,’ zegt de verpleegster werkend op…
-
Kanker & dan..? Een maand ‘schoon’
8.15: Op de bank met een bakkie pleur. Het is niet makkelijk om mijn leven weer ‘normaal’ te krijgen. Maar een ding maakt het voor mij wél makkelijker en dat is het idee dat ik anderen kan helpen. Anderen, mensen die ook te maken krijgen met kanker, of ze het nou zelf moeten overwinnen of…
-
Ik ben SCHOON, vrij van kanker!
Op mijn verjaardag (2 oktober) zong ik de zin “I’m radioactieve…” in het ziekenhuis. Nee, ze konden geen betere datum uitkiezen voor de PET-scan. Gelukkig zat ik daar met een beter gevoel dan de vorige keer. En dat blijkt. Desondanks gaat mijn hart als een gek tekeer wanneer ik de kamer van de arts binnenloop.…
-
Een tussenhalfjaar en een roman schrijven om kankertaboes te doorbreken
“Kanker”, zeg ik maar weer als iemand de naam van de ziekte niet uit zijn strot krijgt. Als velen zo om de ziekte heen blijven draaien, hoe kunnen ze dan een zware tijd voor een patiënt ooit makkelijker maken? Dit heeft mij geïnspireerd om in mijn ’tussenhalfjaar’ te beginnen met het schrijven van een boek. Een…
-
Nog even doorbijten, maar alvast GOED NIEUWS vieren
Net zoals bij elke doktersafspraak stap ik vol goede moed de spreekkamer binnen. “De opgezette klieren zijn enorm geslonken”, zegt de arts nog voordat ik mijn kont op een stoel kan rusten. Hij laat meteen twee foto’s zien. Één van de eerste CT-scan en één van de scan van afgelopen vrijdag. Een gigantisch verschil. Mijn…
-
Naar je ‘gut feeling’ leren luisteren en erop vertrouwen
Soms snap ik helemaal niks van mijn lichaam. Met name mijn buik kan van het ene op het andere moment onrustig worden. Een opgeblazen gevoel, misselijkheid, steken of borrelende geluiden. Gevoelige darmen? Dat kan. Of komt het door de chemo? Ook dat kan. Volgens Suzanne Bos en haar boek Buikgevoel kan het voor niemand kwaad…
-
Na chemo, komt weer zonneschijn…
Alsof de lucht mijn situatie aanvoelt. Dat ging even door mij heen toen ik deze foto maakte. Het illustreert precies mijn leven op dit moment. Een dreigende wolk hangt continu boven me. Het is soms moeilijk om de regen tegen te houden. Gelukkig weet ik dat er na regen zonneschijn komt. Dat geeft mij voldoende…