In november heb ik mijn eerste manuscript ‘Heb Kanker Lief’ aangeboden bij verschillende uitgeverijen. Inmiddels heb ik drie afwijzingen gekregen. Deze uitgeverijen zien geen mogelijkheid tot uitgeven van mijn boek. Jammer. Toch brengen deze afwijzingen me ook iets moois.
Ik krijg veel lieve berichtjes van mensen die het niet begrijpen en ontzettend jammer vinden⦠Zelf vind ik het ook jammer.
Maar ik begrijp het ergens wel. Allereerst krijgen de meeste uitgeverijen ontzettend veel manuscripten toegezonden. Zie daar maar een keuze uit te maken. Daarbij geloof ik dat deze uitgeverijen gewoon heel eerlijk zijn. En dat is alleen maar fijn. Want als mijn verhaal niet in hun aanbod past, of ze zien om wat voor reden dan ook de verkooppotentie niet, dan gaat het aan zijn doel voorbij en dat zou al helemaal jammer zijn.
Ik wil alleen een boekcontract ondertekenen bij een uitgeverij die achter de boodschap en de doelgroep van mijn boek staat. Een uitgever die in mijn verhaal gelooft en ervan overtuigd is dat het een breed maar specifiek publiek aantrekt. Dat mijn verhaal βHeb Kanker Liefβ mensen kan informeren, inspireren en bemoedigen. En ook belangrijk natuurlijk: dat mijn boek verkoopt.
Afwijzing zie ik daarom niet alleen als teleurstelling. Ook als iets moois. Een vorm van bescherming. Zodat er ruimte blijft bestaan voor die ene mogelijkheid, die ene uitgever (want mijn eerste boek heeft er tenslotte maar één nodig en er bestaan ontzettend veel uitgeverijen die ik nog kan benaderen) die de potentie ten volste inziet en er samen met mij voor wil gaan.
Ik geloof daarbij dat Gods wil moge geschieden. Zijn plan en niet het mijne.
En weet je wat ik dan als een knipoog van Boven zie? Op de dag dat ik de derde afwijzing kreeg, opende ik de Bijbelapp op mijn telefoon. In deze app wordt elke dag één tekst uit de Bijbel uitgelicht. (Ook als je de Bijbel nog nooit hebt gelezen, kun je je misschien wel voorstellen dat dit voor elke dag ontzettend iets van duizenden tekst-mogelijkheden zijn.) Precies deze dag werd de volgende tekst uitgelicht als ‘Tekst van de Dag’:
MattheΓΌs 5:43-44: “U hebt gehoord dat er gezegd is: ‘Heb uw naasten lief en haat uw vijanden.’ Maar ik zeg: houd ook van uw vijanden!”
De titel van mijn boek ‘Heb Kanker Lief’ is geΓ―nspireerd op deze ene tekst uit de Bijbel: ‘Heb uw vijanden lief’.
Toeval? Ik denk het niet. Ik zie dit echt als een knipoog, een bevestiging dat de juiste uitgever – of ‘uitgeefmogelijkheid’ – nog gaat komen!
Deze manier om op afwijzingen te reflecteren geldt voor mij niet alleen voor reacties op mijn boek. Ook voor veel meer afwijzingen in het leven. Het mag jammer zijn, maar het helpt me om het ook als bescherming te zien ~ zodat er ruimte blijft voor iets mooiers dat op een later moment nog mag komen.
Hoe ga jij met βafwijzingβ om? Wat helpt je daarbij?
Liefs, Dee

Geen blogs van mij missen? Abonneer je op Deeserve it en je ontvangt bij elke nieuwe blogpost een e-mail.
Lees ook deze blogposts en laat je inspireren:
Elke dag een uur wandelen om te herstellen van een rugblessure?
Met het warme weer van afgelopen week wist ik even niet wat ik overdag het beste kon doen. Helemaal nu ik een rugblessure heb. Werken in mijn knusse maar benauwde studio? Naar familie gaan om daar in een koeler huis te werken? Of vrij nemen en genieten van het zonnige weer? Ik zat in eenβ¦
Lees verderDit vind ik heel erg spannend, maar ik ga het toch doen
Ik wil hier iets delen en ik vind het heel erg spannend… maar ik ga het toch doen. Het gaat om mijn boek dat ik aan het schrijven ben: Heb Kanker Lief. De meeste mensen die mijn blog volgen weten dat ik al jaren bezig ben met het schrijven van een boek: Heb Kanker Lief.β¦
Lees verderEen terugblik en mijn 7 levenslessen en dankpunten voor 2024
2024 was voor mij een jaar waarin ik verrassend veel over mezelf en mijn creativiteit heb mogen leren kennen. Ik ontdekte namelijk iets heel bijzonders. Namelijk dat mijn hersenen op een heel andere manier werken dan die van de meeste mensen (los van het chemobrein). Dat en meer bracht me op zeven mooie levenslessen enβ¦
Lees verder29 jaar en 7 jaar schoon van kanker, hoe gaat het fysiek en mentaal met me?
Ik was 21 toen ik met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis. Ik kreeg te horen dat ik kanker had. Vandaag, 2 oktober 2024, ben ik 29 jaar geworden. En ik kan je vertellen dat mijn ziekteperiode en alle jaren van herstel me veel hebben gebracht. En dat alles heeft me gevormd tot de vrouwβ¦
Lees verderBen ik weleens bang dat de kanker terug is?
βMaar als je je al een tijdje zo moe voelt en βs nachts zweetβ¦ had je dat ook niet toen je ziek was?ββJa, dat kloptβ¦ maar ik heb geen buikpijn.ββIk maak me toch een beetje ongerust, het klinkt niet goed.βEen gesprek dat ik twee weken geleden had met iemand uit mijn omgeving. Ik voelde meβ¦
Lees verder‘Kanker overkomt mij niet,’ dacht ik altijd
Kanker is iets dat een ander overkomt, mij niet. Dat is wat ik altijd dacht. Ik was twee jaar toen mijn oma overleed. Ze had kanker. Geen idee wat dat inhield. Ik groeide op. ‘Ach, de kip is een beetje zwart door de barbecue, kan geen kwaad,’ zeiden ze. Een halfgare hamburger is tegenwoordig ookβ¦
Lees verder

Geef een reactie