Met het warme weer van afgelopen week wist ik even niet wat ik overdag het beste kon doen. Helemaal nu ik een rugblessure heb. Werken in mijn knusse maar benauwde studio? Naar familie gaan om daar in een koeler huis te werken? Of vrij nemen en genieten van het zonnige weer?

Ik zat in een dilemma. Mijn verstand zei dat ik moest werken. Ik heb niet voor niets mijn werkdagen en -tijden bepaald, om structuur en rust in mijn dagelijks leven te ervaren. Bovendien heb ik afgelopen maanden nauwelijks kunnen werken vanwege pijn in mijn rug. Mijn buffer die ik als zzp’er had is op, dus nu móet ik inkomen creëren. Als ik vrij zou nemen, dan moet ik dat werk op mijn vrije dag of buiten mijn werktijden inhalen en dat haalt me uit mijn energiebalans.

Ik besloot te werken. Maar rond lunchtijd was het al 27 graden in mijn studio en begon het wat te duizelen voor mijn ogen. Ook mijn onderrug begon weer erg pijn te doen. Ik deed wat oefeningen maar het hielp nauwelijks. Misschien kon ik beter naar mijn moeder vertrekken, en in haar ‘koelere’ huis verder werken. Dus dat deed ik. Maar het hielp niets. Rond etenstijd voelde ik me mentaal zelfs een beetje rusteloos. Ik was languit op een ligbed in de zon gaan liggen om de pijn te verzachten, maar eigenlijk wilde ik het liefst gaan sporten. Om even weer dat fijne tintelende en energievolle gevoel in mijn lichaam te krijgen. Alleen sporten is met mijn rug nu niet verstandig. Misschien dan in de avond even wandelen?

‘Hoe langer ik wandelde, hoe meer de pijn en spanning in mijn rug afnam.’

Samen met mijn moeder wandelde ik die avond een rondje door het bos. En wat gaf dat een fijn gevoel! Hoe langer ik wandelde, hoe meer de pijn en spanning in mijn rug afnam. Ik nam me voor om de dag erna, op mijn vrije dag, een paar uur te gaan wandelen in de middag. En dat weer in het bos, want daar viel de warmte me reuze mee. En dat deed ik. Ik wandelde bijna 2,5 uur aan een stuk door, met heel af en toe dat ik even stilstond om een foto te maken. Ik genoot van de zonnestralen door de bomen heen en van ontzettend veel fluitende vogels. Ik had, om mijn rug zoveel mogelijk te ontlasten, behalve mijn telefoon en een flesje water niet eens wat bij mij. Ik had zelfs geen oordoppen in om muziek te luisteren. Echt gewoon ik en de natuur. En dat voelde heerlijk. Toen ik weer thuis kwam, voelde het zelfs alsof ik een paar dagen op vakantie was geweest!

Ook op werkdagen meer bewegen

Al wandelend dacht ik ook niet veel na. Maar eenmaal thuis in de avond realiseerde ik me dat het, zeker in de zomerperiode nu, helemaal niet erg is als ik vaker in de middag minstens een uur ga wandelen. Sterker nog, ik heb nu nog steeds een onderrugblessure en nekpijn (door werkinspanning/veel zitten en jarenlang staan, lopen en sporten met beenlengteverschil) en dat heeft tijd én beweging nodig om te herstellen. Daarbij, moet er iets op mijn werkdagen veranderen om erger of nog een ander overspanning of blessure te voorkomen. Uiteindelijk kan ik daardoor ook beter en effectiever werken, en is het niet erg dat ik nu tijdelijk niet kan sparen maar wel kan rondkomen, ik ben dankbaar dat me dat überhaupt afgelopen jaren is gelukt als ondernemer. En zeker nu het wat mooier weer is, vind ik het fijner om buiten te wandelen. Dus moet ik daar gebruik van maken!

Mentaal en fysiek in balans blijven

Het is niet zo dat ik op mijn werkdagen nooit bewoog. Sterker nog, ik maakte vaak rond lunchtijd een wandeling van een kwartier tot halfuur (1-2 km). Maar afgelopen week heb ik elke dag minstens een uur gewandeld en de pijn is nu zoveel minder! Niet eens elke dag in de natuur, omdat dat voor mij niet haalbaar was. Maar zaterdag was ik wel samen met mijn moeder naar de Loonse en Drunense Duinen om daar te wandelen, fotograferen en vooral te genieten. Dit natuurgebied is alleen erg veranderd sinds de laatste keer dat ik er was, maar dat laat ik jou later goed zien in een andere blogpost! Het gaat er nu om dat ik me bewust ben geworden dat tegenover een dag inspanning qua werk ook veel ontspanning moet bestaan om mezelf in balans te blijven voelen. Ook als ik ontzettend veel pijn voel of erg moe ben. Dan ben ik vaak de geneigd om op de bank te ploffen. Maar dat maakt de pijn bij mij alleen maar erger. Misschien komt dit ook wel een beetje door de maatschappij die zegt dat je bij overspanning en vermoeidheid of pijn ‘rustig aan’ moet doen. Ik realiseer me nu dat het meer een kwestie is van mentaal en fysiek in balans en fit blijven.

Ik merk pas na minstens een halfuur wandelen verschil en dat ik me fitter begin te voelen. Daarom neem ik me voor om vanaf nu elke dag ongeveer een uur te wandelen. Ik ga voor 3-4 kilometer, zo houd ik binnen dit uur nog een beetje ruimte over mocht ik toch een korte (foto)pauze willen. En ik ga dit ook doen op dagen als het stemmetje in mijn hoofd zegt er geen zin in te hebben of moe te zijn: dat stemmetje zegt tijdens en vooral na het wandelen echt wel wat anders! Dan voel ik me namelijk zoveel beter! Al weet ik nog even niet of het me gaat lukken als het regent… Maar wellicht moet ik dan maar een regenjas aantrekken.

Wat doe jij dagelijks om te bewegen?

Liefs, Dee