Voor het eerst keek ik op tegen een controleafspraak bij de oncoloog… Maar waarom? Ik was niet per se bang voor slecht nieuws. Of kwam het omdat ik sinds de laatste keer naar een andere oncoloog moet? Ik begreep mezelf niet helemaal. Het werd tijd om even te reflecteren.

Nog steeds genezen van kanker!

Laat ik met het goede nieuws beginnen: mijn lichaam is nog steeds kankervrij! Daar ben ik natuurlijk ontzettend blij mee en dankbaar voor. Onwijs.

Ik had ook niet anders verwacht… Toch voelde ik spanning in de weken voorafgaand aan deze afspraak en wist ik eerst niet waarom. Ik ben niet per se bang dat de kanker terugkomt. Maar misschien ben ik er na 7,5 jaar mentaal gezien gewoon écht ‘klaar’ mee. Ik had er oprecht ook gewoon geen zin in.

En dat klopt ook wel. Ik besteed mijn tijd veel liever aan iets anders dan een ziekenhuisbezoek. Zeker nu ik me eindelijk weer steeds meer de ‘oude’ ik begin te voelen. Ik voel me constanter energievol en in een creatieve flow. Ik voel me klaar om nog veel meer grote dromen waar te maken en creatieve uitdagingen aan te gaan.

‘Ik voel me steeds meer de ‘oude’ Deborah.’

Ik pak nu voor mijn gevoel pas écht op waar ik vóór die kanker was gebleven.

Toen studeerde ik fulltime, schreef en deelde ik hier meerdere blogs per week, ging ik wekelijks op pad om te fotograferen en zocht ik meerdere keren per week de natuur op. Daarnaast werkte ik als freelance tekstschrijver voor mijn eerste opdrachtgevers, en had ik nog meerdere superleuke blogsamenwerkingen.

En ja, ik ben altijd positief gebleven en heb daardoor mentaal weinig last gehad van die kanker en chemotherapie. Ik zag het vooral als iets lichamelijks. Maar nu ik me weer écht mezelf voel – een versie van mij die mijn huidige vriendinnen niet eens gekend hebben – realiseer ik me hoe erg ik een groot deel van mezelf heb gemist.
Een deel waar ik ook vaak kritiek op kreeg… (dus misschien was het stiekem wel fijn om dat deel even kwijt te zijn…)

Ik was vaak te druk.
Te direct.
Te kritisch.
Te ‘hard’ met humor.
Te intens.
Te snel met samenwerken.

Maar ik was ook:
Enthousiast.
Ambitieus.
Bloedeerlijk.
Een doorzetter.
En… hoogbegaafd. (Maar dit laatste realiseerde ik me toen nog niet, ook al voelde ik vaak wel dat ik ‘anders’ was en deed dan de meesten.)

De juiste mensen om me heen

Misschien had ik vóór die ziekte ook gewoon niet de juiste mensen om me heen. En dat besef komt nu behoorlijk binnen. Door die kanker.

Maar gelukkig heb ik nu wél de juiste en superlieve mensen om me heen! En dat alles mag ik nu langzaam een plekje geven, terwijl ik tegelijkertijd dubbel goed nieuws vier.

Nu ik dit schrijf, adem ik even heel diep in en uit. Die spanning die ik dit keer voelde bij de controleafspraak, had eigenlijk helemaal niets met die afspraak zelf te maken. Integendeel, de controle verliep vrij ontspannen.

Hoe verliep de controle afspraak?

Ik kwam de wachtkamer binnen en het was rustig. Ja, ik werd even aangekeken door een ouder echtpaar, maar dat ben ik inmiddels op deze afdeling wel gewend, verder was ik op dat moment bijna de enige wachtende. Snel was ik aan de beurt. Sinds de laatste keer heb ik een andere oncoloog, dus dat was toen wel even wennen maar nu verliep het gesprek gewoon fijn en soepel.

Ik vertelde hoe het met me gaat, waar ik soms nog last van heb en wat er positief is veranderd in de afgelopen twee jaar. De arts luisterde aandachtig, stelde vragen terug en vertelde dat mijn uitslag van het bloedprikken (al twee weken eerder) helemaal in orde is. Vervolgens werd ik nog even lichamelijk onderzocht in mijn hals en nek, maar ook daar was alles goed. Al snel fietste ik in het heerlijke zonnetje terug naar huis.

Over twee jaar mag ik weer terugkomen voor de volgende controle. Wel heeft de oncoloog me doorverwezen naar het Maag Darm Levercentrum, omdat mijn maag en darmen ook na het volgen van een strikt dieet en detox nog altijd ontzettend heftig reageren op gluten (ook op melk, lactose, soja en suiker maar iets minder heftig dan gluten/tarwe). Die reactie op gluten had ik hoogstwaarschijnlijk ook al als kind en tiener

De arts dacht misschien aan Coeliakie, een auto-immuunziekte met een overgevoeligheid voor gluten. Ik denk dat ik dit – al is het voor de zekerheid – wel wil laten onderzoeken. Ook denk ik eraan dit jaar meer onderzoek te laten doen bij een darmtherapeut of orthomoleculair arts, om te kijken of er naast mogelijke oorzaken ook oplossingen zijn om van al die intoleranties af te komen. Dat zou mooi zijn.

Dankbaar en trots op mezelf

Verder geniet ik zeker van wat ik nu allemaal kan en mag doen in mijn leven. Ik ben ontzettend dankbaar en ook een beetje trots op mezelf — op hoe ver ik al ben gekomen, ondanks alle tegenslagen (ook in de afgelopen jaren, waarover ik hier nog niet eens veel heb verteld) en de kritiek van anderen.

Ik ben klaar om mijn grotere dromen waar te maken.

❤️ Liefs, Dee

Geen blogs van mij missen? Abonneer je op Deeserve it en je ontvangt bij elke nieuwe blogpost een e-mail: