Waarom kleine, mooie momenten me sinds kanker zo emotioneel raken

Ik liet een traan als de zon onderging, als ik baby eendjes zag, als ik een serie zat te kijken… Zo kende ik mezelf niet. Ik was altijd die stoere meid die nooit emoties voelde. Maar sinds de kanker en chemotherapie raakte ik zelfs emotioneel om de kleine, mooie momenten in het leven. Wat was er mis met mij? Of is dit juist hoe Gods liefde werkt?

Was het de kanker of de behandelingen die mij veranderden? Of was het God die mijn muur, die ik vanaf mijn kindertijd om mijn hart had heen gebouwd, wilde afbreken? Op dat moment wist ik het vaak niet.

Waarom ik na kanker emotioneler werd

Als ik naar een prachtige zonsondergang kijk, ontroert het me. Net als een heerlijk kopje thee in de middag of een lief berichtje van iemand. Misschien is het een gevoel van dankbaarheid dat ik zulke mooie momenten ΓΌberhaupt nog steeds mag meemaken. Misschien komt dat besef sinds mijn herstel na kanker telkens weer recht in mijn hart binnen.

Deze blog mocht ik schrijven voor stichting Als kanker je raakt. Op de website van de stichting lees je mijn volledige blog:


Liefs,
Dee

Geen blogs van mij missen? Abonneer je op Deeserve it en je ontvangt bij elke nieuwe blogpost een e-mail:

Lees ook deze blogposts en laat je inspireren:

2 reacties op “Waarom kleine, mooie momenten me sinds kanker zo emotioneel raken”

  1. Dat hoor ik vaak dat n

  2. Sorry tekst was nog niet af.
    Dat hoor ik vaak dat na kanker emoties en gevoelens intenser zijn. Maar los van dat je mag fier op jezelf zijn waar je nu in het leven staat.

    Aum Shanti

Geef een reactie

Ontdek meer van Deeserve it

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder