De Oude Haven van Rotterdam. Een mooie plek waar ik al heel vaak op een ochtend langs heb gewandeld. In elk seizoen lijkt deze plek hetzelfde maar toch anders.

Zo voelt het geluid van een vegende bezem over de terrasstenen inmiddels vertrouwd. Maar het weer, en óf en hoe het zonlicht over de haven valt, blijft altijd een verassing. Als het regent voel ik me een beetje ongelukkig, en tegelijkertijd getroost omdat het Witte Huis dat werd gebouwd in 1897 er nog staat, dat was de eerste wolkenkrabber van Europa. Ook vallen details me op die anders door het felle zonlicht in de schaduw werden geplaatst. Maar ook als de zon schijnt, dan nog kan een klein wolkje, een ander seizoen of een ander tijdstip deze plek in een ander licht zetten. Zo ook nu in de herfst.

Dan bedenk ik me dat ik zonder al die verschillende mogelijke weersomstandigheden, dit prachtige zonnetje van gisterochtend misschien niet had opgemerkt laat staan had vastgelegd met mijn mobiel. 

Precies hetzelfde geldt eigenlijk voor mijn dagelijks leven. Alle regenbuien en stormen die op mijn pad komen, maken me des te bewuster en dankbaarder voor al het moois wat me wordt gebracht. Het haalt mij uit mijn eigen denkbubbel, en zet mijn leven of een specifiek moment, kortom, in een nieuw perspectief.

Let komende week eens op als je langs een voor jou bekende en mooie plek komt. Hoe is het weer op dat moment? En wat doet het weer op deze plek met jou?

Liefs, Dee