Op de grond bij de parkeerplaatsen ligt veel zand. Gezien het nog half vriest en het nog half aan het dooien is, ben ik gedwongen met mijn stoffen laarsjes door de blubber te lopen. Het begint dus niet zo goed. Maar de lucht en het uitzicht maken dat al snel beter. De Ginkelse Heide in Ede, wie had gedacht dat ik daar zou komen…

Al een tijdje woon ik nu op kamers in Ede. Althans, doordeweeks. Ik wist dat Ede ergens een natuurgebied met heide heeft, maar het idee om hier een kijkje te nemen, kwam nooit bij mij op. Tot afgelopen weekend. Dus samen met een vriend ging ik daarheen… Wel twee keer op een dag. En natuurlijk met mijn camera.

Het is rond één uur ’s middags. In de lucht hangt een wat gelige gloed van de zon. Heel mooi en bijzonder om te zien. Zeker op dit tijdstip van de dag.

Iets verder op de heide zijn een aantal mensen aan het vliegeren. De wind staat er naar mijn gevoel goed voor. Ik vraag me wel af of ze het niet koud hebben. Misschien krijgen ze het wel warm van de bewegingen.. In elk geval voel ik mijn vingers al tintelen bij het maken van foto’s terwijl ik handschoenen aan heb.

De gele gloed blijft mij van begin tot einde fascineren. Ik zeg constant tegen mijn vriend: “Mooi hé… En dat in de middag, hoe kan dat toch?” Ik weet het antwoord nog steeds niet, maar blijf er nog steeds bewonderd door. Zo bewonderd, dat ik zodra we weer op mijn kamer zijn, voorstel om met zonsondergang nog een keer naar de heide te gaan.

En dat deden we. Mijn theorie was: in de middag een mooie lucht, dan zal dat met zonsondergang nog mooier zijn. En dat was het geval. Zie hierboven alvast een paar foto’s. Binnenkort meer in een volgende blogpost! Enn oja, op mijn Instagram heb ik al wat foto’s hiervan geplaatst en houd deze ook in de gaten voor meer.

Liefs, Dee